Ιατρικές Πληροφορίες
  

Αλλεργική ρινίτιδα

 

Η ρινίτιδα είναι η πιο συνηθισμένη αλλεργική πάθηση στην Ελλάδα και επηρεάζει πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους. Πολλές φορές συνυπάρχει με άλλες αλλεργικές παθήσεις, όπως το άσθμα. Η θεραπεία της ρινίτιδας επιβάλλεται καθώς μπορεί να αποτελέσει αιτία για άλλες παθήσεις όπως οι διαταραχές στη διάρκεια του ύπνου, η κόπωση και οι μαθησιακές δυσκολίες.

 

 

Υπάρχουν δυο τύποι ρινίτιδας:

 

  • Αλλεργική ρινίτιδα
  • Μη-αλλεργική ρινίτιδα

 

 

 

 

Αλλεργική ρινίτιδα

 

Η αλλεργική ρινίτιδα αποτελεί ένα από τα συχνότερα χρόνια νοσήματα. Φαίνεται να αφορά στο 20% του γενικού πληθυσμού. Η αλλεργική ρινίτιδα προκαλείται από ουσίες που ονομάζονται αλλεργιογόνα.

 

 

 

Αιτίες

 

Τα συνηθέστερα αίτια της αλλεργικής ρινίτιδας είναι:

  • οι γύρεις
  • τα ακάρεα της οικιακής σκόνης,
  • τα επιθήλια των ζώων,
  • οι μύκητες.

 

Όταν η αλλεργική ρινίτιδα προκαλείται από κοινά αλλεργιογόνα της υπαίθρου όπως η γύρη από τα δέντρα, το γρασίδι   και τα αγριόχορτα που αιωρείται στον αέρα, ονομάζεται εποχική αλλεργική ρινίτιδα («πυρετός εκ χόρτου»).

 

Η αλλεργική ρινίτιδα δεν αποκλείεται να προκληθεί επίσης από κοινά αλλεργιογόνα που απαντώνται σε κλειστούς   χώρους όπως τα επιθήλια των οικιακών ζώων, ενδοοικιακοί μήκυτες ή τα περιττώματα από κατσαρίδες ή τα ακάρεα.   Αυτή ονομάζεται ολοετής η επίμονη αλλεργική ρινίτιδα.

 

Η κληρονομικότητα παίζει ρόλο, όχι όμως αποκλειστικό.

 

 

 

Συμπτώματα

 

  • Φτέρνισμα 
  • Ρινική συμφόρηση (μπούκωμα)
  • Ρινική καταρροή οπισθορινική έκκριση                                                                                                                                 
  • Φαγούρα στη μύτη, τον ουρανίσκο, το λαιμό, τα μάτια και τα αυτιά.

 

 

 

Διάγνωση 


Αν υποφέρετε από συμπτώματα αλλεργικής ρινίτιδας, ένας αλλεργιολόγος μπορεί να σας βοηθήσει να διαπιστώσετε ποια είναι εκείνα τα αλλεργιογόνα που προκαλούν την αντίδρασή σας. Θα εξετάσει σε βάθος το ιστορικό της υγείας σας, και κατόπιν θα σας υποβάλλει σε εξετάσεις για να διαπιστώσει αν υποφέρετε από αλλεργίες. Οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι για τον καθορισμό των αιτιών που σας προκαλούν αλλεργία είναι δερματικά («αλλεργικά») τεστ ή αιματολογικές εξετάσεις (RAST).

 

 

 

Θεραπεία 


Μόλις προσδιοριστεί η αλλεργία σας, ο γιατρός θα συνεργαστεί μαζί σας για την κατάστρωση ενός σχεδίου προκειμένου να αποφεύγετε τα αλλεργιογόνα που προκαλούν τα συμπτώματά σας.

 

  • Για παράδειγμα, αν είστε αλλεργικοί στα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού, θα φροντίσετε να απομακρύνετε αυτά τα αλλεργιογόνα από το σπίτι σας το συντομότερο δυνατόν. Ο γιατρός σας μπορεί να σας γράψει φάρμακα για να μειώσετε τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας.

 

  • Τα αντισταμινικά που χορηγούνται από το στόμα ή από τη μύτη εμποδίζουν την ισταμίνη, έναν από τους σημαντικότερους μεσολαβητές για την αλλεργική αντίδραση.

 

  • Τα κορτικοστεροειδή που χορηγούνται από τη μύτη μειώνουν και ελέγχουν τις επιπτώσεις όλων ή σχεδόν όλων των μεσολαβητών που ενδέχεται να προκαλέσουν φλεγμονή στη μύτη και βελτιώνουν τα ρινικά συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας.

 

  • Τα φάρμακα κατά της υπεραιμίας (αποσυμφορητικά) μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας επειδή η ρινική συμφόρηση είναι το πιο ενοχλητικό σύμπτωμα για την πλειοψηφία των ασθενών που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα.

 

  • Τα αντιλευκοτριενικά φάρμακα εμποδίζουν τη δράση των λευκοτριενίων, ενός μεσολαβητή αλλεργικών συμπτωμάτων και φλεγμονών. Εμποδίζουν την οξεία αντίδραση σε αλλεργικούς παράγοντες (κνησμός και φτέρνισμα) και ταυτόχρονα την καθυστερημένη αντίδραση σε αλλεργικούς παράγοντες (συμφόρηση).

 

  • Επίσης μπορεί να γίνει και ανοσοθεραπεία έναντι των αλλεργιογόνων που είναι γνωστή και ως «ενέσεις για την αλλεργία» ή απευαισθητοποίηση, σε περίπτωση που τα συμπτώματα επιμένουν. Η θεραπεία αυτή περιλαμβάνει ενέσεις χορηγούμενες κατά τακτά χρονικά διαστήματα – κατόπιν απόφασης του αλλεργιολόγου σας – για μια περίοδο τριών έως πέντε ετών. Με τη θεραπεία αυτή, το ανοσοποιητικό σας σύστημα αποκτά όλο και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα και μειώνει την ανάγκη για μελλοντική φαρμακευτική αγωγή.

 

Τα τελευταία χρόνια, ανοσοθεραπεία μπορεί να γίνεται και με υπογλώσσιες σταγόνες.

« επιστροφή