Ιατρικές Πληροφορίες
  

Κοκκύτης

 

Ορισμός

 

Ο κοκκύτης είναι οξεία μικροβιακή λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος, οφείλεται στον αιμόφιλο του κοκκύτη (Bordetella pertussis) που είναι αρνητικό κατά Gram βακτηρίδιο. 

 

 

 

Αιτιολογία    

 

Οφείλεται στον αιμόφιλο του κοκκύτη. Ο χρόνος που χρειάζεται για να εκδηλώσει την αρρώστια ένα παιδί που ήρθε σε επαφή με τον μικροοργανισμό είναι συνήθως 7-14 μέρες

 

 

Διακρίνονται 3 στάδια της νόσου:

 

Το πρόδρομο ή καταρροϊκό που διαρκεί 1-2 εβδομάδες κατά τις οποίες ο ασθενής έχει καταρροϊκά φαινόμενα και άτυπο ερεθιστικό ξηρό βήχα αρχικά νυκτερινό.

 

Το παροξυσμικό που διαρκεί 1-6 εβδομάδες και ο βήχας γίνεται προοδευτικά εντονότερος, επέρχεται κατά παροξυσμούς και παίρνει σπασμωδικό (κοκκυτικό) χαρακτήρα. Οι παροξυσμοί του βήχα φθάνουν κατά μέσο όρο τους 15 το 24ωρο. Χαρακτηριστικά μετά από βαθιά εισπνοή επέρχονται κατά την ίδια εκπνοή πολλές βηχικές ώσεις, τις οποίες ακολουθεί βαθιά, ηχηρή, συριγμώδης εισπνοή (εισπνευστικός συριγμός). Ο παροξυσμός περιλαμβάνει επεισόδια βήχα που διαδέχονται το ένα το άλλο με αυξανόμενη ένταση που συχνά τελειώνουν με εμετό. Στην αιχμή των παροξυσμών του βήχα προκαλείται άπνοια που οδηγεί σε κυάνωση η οποία παρέρχεται μετά από εισπνευστικό συριγμό.

 

Το στάδιο της αποδρομής που διαρκεί 2-3 εβδομάδες και οι παροξυσμοί γίνονται ηπιότεροι και αραιότεροι και τελικά σταματούν. Ο πυρετός κατά τη διάρκεια της νόσου όταν υπάρχει είναι συνήθως ήπιος 

 

 

 

Πως μεταδίδεται

 

Ο άρρωστος μεταδίδει τον μικροοργανισμό μόλις αρχίσει ο παροξυσμικός βήχας. Ο κοκκύτης διαρκεί συνολικά σχεδόν δυο μήνες. Το παιδί ταλαιπωρείται πραγματικά για τουλάχιστο 3 βδομάδες με ένα μήνα. 

 

 

 

Πότε μεταδίδεται

 

Η μετάδοση γίνεται αερογενώς με σταγονίδια ή με άμεση επαφή με εκκρίσεις από το αναπνευστικό σύστημα νοσούντων ατόμων. Σε εμβολιασμένους πληθυσμούς, τα βακτήρια συχνά μεταφέρονται στο σπίτι από ένα μεγαλύτερο σε ηλικία αδερφάκι ή μερικές φορές από έναν ενήλικα.

 

 

 

Συμπτωματολογία

 

Τα πρώτα συμπτώματα δίνουν την εντύπωση ότι το παιδί περνά ένα απλό κρυολόγημα, βήχα, ελαφρό πυρετό, τρέχουν τα μάτια του και η μύτη του.

 

Τα πιο πάνω συμπτώματα διαρκούν 1-2 βδομάδες και στην συνέχεια ο βήχας αρχίζει να γίνεται πιο έντονος και πιο συχνός. Επίσης ο βήχας αρχίζει να γίνεται παροξυσμικός. Ο παροξυσμικός βήχας χαρακτηρίζεται από απότομη εισπνοή αέρα που ακολουθείται με 5-10 προσπάθειες για βήχα. 

 

 

 

Διάγνωση - Ιατρικές Εξετάσεις

 

Διάγνωση κοκίτη στα αρχικά της στάδια μπορεί να είναι δύσκολη, διότι τα σημεία και τα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα των άλλων κοινών ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος, όπως το κοινό κρυολόγημα, η γρίπη ή βρογχίτιδα.

 

Η διάγνωση του κοκκύτη στηρίζεται συνήθως στο χαρακτηριστικό ιστορικό, την κλινική εικόνα και τη χαρακτηριστική λευκοκυττάρωση με υπεροχή των λεμφοκυττάρων. Ωστόσο σε άτυπες περιπτώσεις καθώς και σε αυτές που η κλινική εικόνα διαφοροποιείται λόγω εμβολιασμού ο εργαστηριακός έλεγχος είναι ιδιαίτερα χρήσιμος.

 

Η προτιμώμενη εργαστηριακή μέθοδος είναι η απομόνωση του αιμόφιλου του κοκκύτη σε καλλιέργεια ρινοφαρυγγικών εκκριμάτων . Για τη λήψη του ρινοφαρυγγικού εκκρίματος επιβάλλεται η χρήση στυλεού με Dacron ή αλγινικό ασβέστιο και οπωσδήποτε όχι με βαμβάκι. Η πιθανότητα απομόνωσης του αιμόφιλου σε καλλιέργεια είναι μικρότερη αν έχει προηγηθεί χορήγηση αντιμικροβιακής θεραπείας ή η λήψη του δείγματος έγινε μετά την 3η εβδομάδα από την έναρξη της νόσου.

 

Διάγνωση του κοκκύτη γίνεται και με PCR που είναι μέθοδος ταχύτερη και περισσότερο ευαίσθητη από την καλλιέργεια. Η μέθοδος θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως επιπρόσθετη της καλλιέργειας και όχι σε αντικατάστασή της. Η PCR επηρεάζεται λιγότερο από την προηγούμενη χορήγηση αντιμικροβιακής αγωγής.

 

Για την ταχεία διάγνωση του κοκκύτη χρησιμοποιείται και η τεχνική του άμεσου ανοσοφθορισμού (DFA) σε επίχρισμα ρινοφαρυγγικών εκκριμάτων. Η μέθοδος δεν τεκμηριώνει τη διάγνωση γιατί στερείται ικανού βαθμού ευαισθησίας και ειδικότητας. Συγκεκριμένα η αντίδραση θετικοποιείται και σε παρουσία άλλων αιμοφίλων με αντιγονική ομοιότητα (Bordetella parapertussis, Bordetella bronchioseptica).

 

Τέλος η διάγνωση του κοκκύτη γίνεται και με ορολογικές αντιδράσεις με προσδιορισμό στον ορό του αίματος των IgG και IgA αντισωμάτων έναντι της κοκκυτικής τοξίνης και της νηματοειδούς αιμοσυγκολλητίνης κατά την οξεία φάση της νόσου και την ανάρρωση.

 

 

 

Θεραπεία

 

Είναι συμπτωματική. Χορηγούνται αντιπυρετικά φάρμακα για την αντιμετώπιση του πυρετού.

 

Η έγκαιρη λήψη αντιβιοτικών μπορεί να θεραπεύσει γρήγορα τη λοίμωξη. Τα βρέφη με σοβαρά συμπτώματα, θα πρέπει να νοσηλεύονται.

 

 

 

Επιπλοκές

 

Ο κοκκύτης μπορεί να προκαλέσει τις ακόλουθες επιπλοκές: 

 

 

  • Πνευμονία, είναι η συχνότερη επιπλοκή και μπορεί να οφείλεται στον ίδιο μικροοργανισμό που προκάλεσε τον κοκκύτη ή σε ένα καινούριο μικροοργανισμό. 
  • Η κοκκυτική εγκεφαλοπάθεια είναι βαρύτατη επιπλοκή προσβάλλει κυρίως βρέφη και κλινικά προβάλει με σπασμούς, αταξία, εστιακά νευρολογικά συμπτώματα και κώμα.
  • Εμφάνιση σπασμών. 
  • Αιμορραγίες από την μύτη ή ακόμη και αιμορραγίες στον ίδιο τον εγκέφαλο. 
  • Μέση ωτίτιδα, ανορεξία και αφυδάτωση. 
  •  Λόγω της αυξημένης πίεσης δημιουργούνται κήλες, ρινικές επιστάξεις, πρόπτωση του ορθού και πνευμοθώρακας

 

 

 

Πρόληψη

 

Υπάρχει κατάλληλο εμβόλιο που η πρώτη δόση γίνεται σε ηλικία 2 μηνών. Σήμερα κυκλοφορεί το λεγόμενο ακυτταρικό εμβόλιο του κοκκύτη το οποίο είναι το ίδιο αποτελεσματικό με ελάχιστες επιπλοκές. 

 

 

 

Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας

 

Αν παρατηρήσετε στο παιδί σας:

 

  • Αλλαγή στον τρόπο που αναπνέει. 
  • Κάνει ψηλό πυρετό. 
  • Παρουσιάσει σπασμούς

 

« επιστροφή