Ιατρικές Πληροφορίες
  

Καρκίνος του Μαστού

 

Ορισμός

 

Ο καρκίνος του μαστού είναι η ανάπτυξη κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού. Αποτελεί μία από τις πλέον συχνότερα εμφανιζόμενες μορφές καρκίνου σε παγκόσμιο επίπεδο, πρώτη σε αριθμό κρουσμάτων μεταξύ του γυναικείου πληθυσμού, ιδιαίτερα στο δυτικό κόσμο. Αποτελεί, επίσης, τη δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου μεταξύ των Ευρωπαίων γυναικών και την πρώτη μεταξύ καρκινοπαθών.

 

Προκαλείται από ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό παθολογικών κυττάρων που ως αποτέλεσμα προκαλούν το σχηματισμό κακοήθους όγκου στην περιοχή του μαστού και ουσιαστικά αποτελεί κυτταρική νόσο.

 

 

 

Παρόμοια Ορολογία

 

Άλλοι όροι που χρησιμοποιούνται είναι λειομυώματα, αδενομυώματα

 

 

 

Αιτιολογία 

   

  • Κληρονομικότητα

 

  • Ηλικία

 

  • Διαταραχές ή ιδιαιτερότητες της εμμήνου ρύσης και της κύησης

 

 

  • Αλκοόλ

 

 

  • Έκθεση του στήθους σε ακτινοβολία

 

  • Ιστορικό Καρκίνου - Προηγούμενος καρκίνος της μήτρας ή των ωοθηκών

 

  • Άτυπη υπερπλασία ή άλλη προ-κακοήθης κατάσταση

 

  • Ατεκνία

 

  • Πολλαπλές βιοψίες του μαστού

 

  • Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης

 

 

 

 

Είδη του καρκίνου του μαστού

 

  • ο in situ και ο διηθητικός καρκίνος
  • ο πορογενής καρκίνος του μαστού
  • ο λοβιακός καρκίνος του μαστού 
  • ο φλεγμονώδης καρκίνος μαστού

 

 

 

Στάδια της νόσου

 

Η σταδιοποίηση της νόσου είναι σημαντική τόσο για την πρόγνωση όσο και για τη θεραπεία. Η ταξινόμηση γίνεται κατά TNM (Τ= μέγεθος πρωτοπαθούς όγκου, Ν= προσβολή μασχαλιαίων λεμφαδένων, Μ= παρουσία ή όχι μεταστάσεων).

 

Υπάρχουν 5 στάδια

 

1.     Στάδιο 0: εντοπίζεται στο σημείο προέλευσής του και δεν έχει αρχίσει να διηθεί τους γύρω ιστούς ή να διασπείρεται

 

2.     Στάδιο Ι: ο όγκος είναι μεγέθους 2cm ή μικρότερος και δεν υπάρχει ένδειξη διασποράς

 

3.     Στάδιο ΙΙΑ: ο όγκος είναι 2-5cm χωρίς διασπορά στους λεμφαδένες, 

 

4.     Στάδιο ΙΙΒ: όγκος 2-5cm με θετικούς λεμφαδένες ή όγκος >5cm χωρίς λεμφαδενικές μεταστάσεις

 

5.     Στάδιο ΙΙΙΑ: όγκος >5cm και διακρίνεται προσβολή των σύστοιχων μασχαλιαίων λεμφαδένων που συμφύονται μεταξύ τους ή με άλλους ιστούς, 

 

6.     Στάδιο ΙΙΙΒ: προσβεβλημένοι θωρακικοί λεμφαδένες και όγκος που επεκτείνεται στο θωρακικό τοίχωμα ή προσβάλλει και εξελκώνει το δέρμα.

 

7.     Στάδιο ΙV: διασπορά στους λεμφαδένες, αλλά και απομακρυσμένες μεταστάσεις ή προσβολή του δέρματος και του θωρακικού τοιχώματος πέρα από την περιοχή του μαστού

 

 

 

Συμπτωματολογία

 

Ο Καρκίνος ως ομάδα ασθενειών χαρακτηρίζεται από ορισμένα γενικά συμπτώματα, ενώ κάθε διακριτή του μορφή συσχετίζεται με ορισμένα ειδικά συμπτώματα. Τα ειδικά συμπτώματα που χαρακτηρίζουν εν γένει τις εκάστοτε παραλλαγές του καρκίνου του μαστού - η φύση και η έκταση των οποίων ποικίλλει – είναι τα εξής:

 

  • Εξόγκωμα, ογκίδιο ή σκλήρυνση στην ευρύτερη περιοχή του μαστού και/ή της μασχάλης.

 

  • Έκκριση υγρών ή αίματος από τη θηλή του μαστού.

 

  • Διόγκωση λεμφαδένων της μασχάλης.

 

  • Έλξη του δέρματος ή της θηλής προς το εσωτερικό του μαστού (εισολκή δέρματος).

 

  • Αλλοιώσεις του δέρματος (όψη φλοιού πορτοκαλιού).

 

  • Ερυθρότητα, φλόγωση, ευαισθησία ή πόνοι στο στήθος

 

Σε αρχικό στάδιο ο καρκίνος του μαστού δεν παρουσιάζει συμπτώματα. Αργότερα μπορεί να εμφανιστεί ψηλαφητό μόρφωμα, αλλαγή του χρώματος του δέρματος), εισολκή ή έκκριμα. Αν η γυναίκα δεν δώσει σημασία στα προαναφερθέντα συμπτώματα τότε μπορεί να εμφανίσει σημάδια προχωρημένης νόσου, όπως θερμό και ερυθρό μαστό (φλεγμονώδης καρκίνος), πόνους στα οστά, μεγάλη διόγκωση.

 

 

 

Διάγνωση - Ιατρικές Εξετάσεις

 

Ο καρκίνος του μαστού δεν προλαμβάνεται ακόμα πρωτογενώς διότι δεν γνωρίζουμε ακόμα τον παράγοντα δημιουργίας του αλλά δευτερογενώς με έγκαιρη διάγνωση, πρόληψη και θεραπεία.

 

Η διάγνωση μπορεί να τεθεί με:

 

  • Την αυτοεξέταση
  • Την κλινική εξέταση από ιατρό
  • Την μαστογραφία.
  • Το υπερηχογράφημα του μαστού.

 

 

Υπάρχουν 4 διαγνωστικές μέθοδοι:

 

1.     Κυτταρολογική βιοψία: Γίνεται με μια λεπτή βελόνα (FNA - Fine Needle Aspiration Biopsy) που προσαρμόζεται σε μια σύριγγα και επιτρέπει την αναρρόφηση κυττάρων από την ύποπτη περιοχή του μαστού.

 

2.     Ιστολογική βιοψία: η βελόνα σε αυτή την περίπτωση είναι μεγαλύτερη, απαιτείται τοπική αναισθησία και τομή και το υλικό που μελετάται είναι ιστολογικό.

 

3.     Στερεοτακτική βιοψία: η λήψη του ιστολογικού υλικού γίνεται με την καθοδήγηση ειδικών μηχανημάτων

 

4.     Ανοιχτή χειρουργική βιοψία: η ταυτοποίηση της φύσης της ύποπτης περιοχής γίνεται με ταχεία βιοψία κατά τη διάρκεια του χειρουργείου πριν την αφαίρεση του όγκου.

 

 

 

Θεραπεία

 

Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν συμπτώματα και τα ινομυώματα είναι μικρού μεγέθους, συνήθως δεν χρειάζεται θεραπεία. Ελέγχονται περιοδικά, ώστε να παρακολουθούμε την εξέλιξή τους.

 

1.      Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική, ή

2.      χειρουργική.

 

 

Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει:

 

Ελαφρά παυσίπονα, σε περίπτωση πόνου.Ορμόνες (GnRHa agonist) που συχνά δημιουργούν μείωση των ινομυωμάτων.

 

Ορμόνες χορηγούνται,όταν χρειάζεται και πριν τη χειρουργική αφαίρεση για να μειώθεί το μέγεθος των ινομύωμα των και να είναι πιο ανώδυνο το χειρουργείο .

 

 

Τα ινομυώματα αφαιρούνται χειρουργικά όταν:

 

  • Είναι μεγάλα (μεγαλύτερα από 5 cm) και συμπιέζουν κύστη ή ορθό.
  • Υπάρχει αιμορραγία και αναιμία
  • Είναι αιτία υπογονιμότητας.

 

 

Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει:

 

  • Ινομυοματεκτομή. Αφαιρείτε το ή τα ινομυώματα χωρίς να πειραχτεί υγιής ιστός της μήτρας. Σε ινομυωματώδη μήτρα, (μήτρα με πολλούς πυρήνες ινομυωμάτων) υπάρχει περίπτωση, μετά από καιρό να αναπτυχθούν ξανά ινομυώματα.

 

  • Υστερεκτομή. Αφαιρείται ολόκληρη η μήτρα. Η θεραπεία είναι ριζική. Υστερεκτομή γίνεται σε γυναίκες που δεν μπορούν πλέον να τεκνοποιήσουν, τα συμπτώματα είναι πολύ βαριά και η μήτρα είναι ινομυωματώδης.

 

 

 

Επιπλοκές

 

Οι επιπλοκές που μπορούν να συμβούν σε μια γυναίκα, η οποία έχει ινομυώματα, μπορεί να είναι:

 

 

 

 

 

  • Μηνομητρορραγία

 

  • Αναιμία

 

  • Ανάλογα τη θέση τους θα μπορούσαν να πιέσουν την ουροδόχο κύστη οπότε να υπάρχει συχνοουρία ή ακόμα και το παχύ έντερο και να υπάρχει δυσκοιλιότητα.

 

 

 

Πρόληψη

 

  • Κάθε γυναίκα πρέπει μία φορά το χρόνο να κάνει ένα υπερηχογράφημα μήτρας-ωοθηκών.

 

  • Αν έχει ινομύωμα πρέπει να γίνονται περισσότερα υπερηχογραφήματα, για να παρακολουθείται ο ρυθμός αύξησής του. (γρήγορος ρυθμός αύξησης μπορεί να υποδείξει στο γυναικολόγο ότι δεν πρόκειται για ινομύωμα αλλά για καρκίνο, σάρκωμα της μήτρας, ο οποίος μοιάζει πολύ με ινομύωμα, και βεβαίως χρήζει άμεσης αντιμετώπισης για τη ζωή της γυναίκας.)

 

  • Είναι απολύτως απαραίτητη η γνώση της ακριβούς θέσης ενός ινομυώματος ώστε να αποφασιστεί μαζί με την ασθενή ο σωστός τρόπος αντιμετώπισής του, ώστε να προσφερθεί λύση στο πρόβλημά της.

 

  • Η τελειότερη και ασφαλέστερη χειρουργική μέθοδος αφαίρεσης ινομυώματος είναι η ρομποτική, αρκεί να το επιτρέπει το μέγεθός του. Τα ανοιχτά χειρουργεία, με όλες τις επιπτώσεις που φέρουν, πρέπει πλέον να περιοριστούν σε λιγότερο από το 5% των επεμβάσεων, για το όφελος πάντα της ασθενούς.

 

 

 

Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας

 

Καλό είναι να επισκεφτείτε το γυναικολόγο σας εάν έχετε κάποια από τα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν
 

 

« επιστροφή