Ιατρικές Πληροφορίες
  

Ενδομητρίωση

 

Ορισμός

 

Ο ιατρικός ορισμός της ενδομητρίωσης είναι: Ενδομήτριο που συμπεριλαμβάνει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα σε μια έκτοπη (εκτός της μητρικής κοιλότητας) θέση.

 

 

Παρόμοια Ορολογία

 

Ιστός όμοιος με το εσωτερικό κάλυμμα του τοιχώματος της μήτρας (δηλαδή το ενδομήτριο) αναπτύσσεται έξω από την μήτρα, συνήθως όμως μέσα στην πύελο.

 

 

Αιτιολογία    

 

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν την αιτία της νόσου.

 

 

1. Θεωρία του Simpson

 

Η παλαιότερη και ευρύτερα αποδεκτή θεωρία είναι ότι το αίμα της περιόδου μερικές φορές αντί να ρέει προς τα έξω, ρέει ανάποδα προς την πύελο, μέσω των σαλπίγγων, και έτσι στοιχεία του ενδομητρίου (στρώμα και ενδομητρικοί αδένες) πέφτουν μέσα στην κοιλιά και ειδικότερα μέσα στην πύελο της γυναίκας. Τα στοιχεία αυτά προσκολλώνται στα τοιχώματα των διαφόρων οργάνων (σάλπιγγες, ωοθήκες, έντερο, ουροδόχος κύστη, κοιλιακό περιτόναιο), εμφυτεύονται, τροφοδοτούνται με αίμα και μετατρέπονται σε ενεργείς εστίες ενδομητρίωσης, οι οποίες και αιμορραγούν κάθε φορά που η γυναίκα έχει έμμηνο ρύση, ακριβώς γιατί συμπεριφέρονται όπως και το κανονικό ενδομήτριο. Το αίμα αυτό αθροίζεται τοπικά, περιχαρακώνεται από ουλές (συμφύσεις) που αλλοιώνονται με τον καιρό και σχηματίζουν κύστεις. Εάν η θεωρία του Simpson είναι σωστή, τότε λογικά θα πρέπει η ενδομητρίωση να μην παρουσιάζεται πριν από την εμφάνιση της περιόδου.

 

2. Θεωρία της μετάπλασης

Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, στο έμβρυο υπάρχουν κύτταρα που μπορούν να μεταπλασθούν σε άλλα και όχι μόνο στα σωστά κύτταρα του κάθε οργάνου. Τα πολυδύναμα αυτά κύτταρα μετατρέπονται έτσι σε ενδομητρικά κύτταρα από την αρχή της ζωής της γυναίκας και σχηματίζονται οι αρχικές εστίες ενδομητρίωσης. Υπάρχουν δηλαδή κατά τη γέννηση της γυναίκας λάθος κύτταρα σε λάθος θέση (κύτταρα ενδομητρίου).

 

3. Γενετική θεωρία

 

Στο έμβρυο, κύτταρα τα οποία είναι καθορισμένα να σχηματίσουν τη μήτρα και την εσωτερική της επιφάνεια (το ενδομήτριο) παραμένουν έξω από αυτή όταν η μήτρα "κλείνει" κατά τον αρχικό σχηματισμό της και μερικά κύτταρα του ενδομητρίου δεν προλαβαίνουν να μπουν στη σωστή τους θέση. Τα εναπομείναντα αυτά κύτταρα ανευρίσκονται γενικώς κατά μήκος της coelomic bridge και υπάρχουν από τη γέννηση της γυναίκας.

 

4. Αγγειακή θεωρία

 

Η θεωρία αυτή λεει ότι είναι δυνατόν κύτταρα ενδομητρίου να μπουν μέσα στα αγγεία της μήτρας και από εκεί να μετακινηθούν και να μετεμφυτευθούν σε άλλα όργανα.

 

Γενικά σήμερα πιστεύεται ότι δεν είναι πιθανό περισσότερες της μιας θεωρίες να αποδειχθούν ορθές.

 

Μερικές φορές η ενδομητρίωση αναπτύσσεται πάνω στην ουλή της καισαρικής τομής, πράγμα που σημαίνει ότι κύτταρα του ενδομητρίου στη διάρκεια της καισαρικής τομής μετεμφυτεύθηκαν στην ουλή της ΚΤ, σε θέση δηλαδή που δεν υπήρχαν πριν την ΚΤ.

 

 

Συμπτωματολογία

 

Ο πόνος είναι το πιο συχνό σύμπτωμα της νόσου. Άλλα συμπτώματα είναι:

 

  • Σοβαρές κράμπες στην έμμηνο ροή
  • Πυελικό πόνο εκτός εμμήνου ροής
  • Οσφυαλγία
  • Επώδυνη συνουσία
  • Επώδυνες κενώσεις εντέρου
  • Κοιλιακή διάταση
  • Μετεωρισμός
  • Δυσκοιλιότητα
  • Πόνο κατά τη διάρκεια της άσκησης
  • Επώδυνη εξέταση πυέλου
  • Επώδυνη και συχνή ούρηση καθώς και άλλα συμπτώματα.

 

 

Διάγνωση - Ιατρικές Εξετάσεις

 

Ο μόνος σίγουρος τρόπος κατά 100% να διαγνωσθεί η ενδομητρίωση είναι να τη δει κανείς στο μικροσκόπιο και να φανούν οι αδένες και το στρώμα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μόνο η εξέταση στο χειρουργείο και η ιστολογική εξέταση είναι η μόνη σίγουρη μέθοδος διάγνωσης.

 

Στα πρωταρχικά στάδια της νόσου πριν ακόμα η γυναικολογική εξέταση αρχίσει να παρουσιάζει ευρήματα:

 

  • ένα προσεκτικό και λεπτομερές ιστορικό είναι ο πιο σημαντικός τρόπος για τη σωστή διάγνωση.

 

Καθώς η νόσος εξελίσσεται τότε αρχίζουν να παρατηρούνται:

 

  • μερικά σωματικά ευρήματα, τα οποία μπορούν να αναγνωρισθούν από τον (έμπειρο) γιατρό, ο οποίος ψάχνει για τη νόσο και έχει την εμπειρία να την αναγνωρίζει.
  1. το υπερηχογράφημα,
  2. η αξονική τομογραφία
  3. η μαγνητική τομογραφία μπορούν να δώσουν αξιόπιστες πληροφορίες για ενδομητριωσικές κύστεις, αλλά όλες οι γυναίκες που πάσχουν από ενδομητρίωση δεν παρουσιάζουν κύστεις. Από την άλλη πλευρά, όλες οι κύστεις δεν είναι ενδομητρίωση.
  4. η εξέταση αίματος για έναν ειδικό δείκτη (το CA125) δεν έχει μεγάλη εξειδίκευση και αξιοπιστία.

 

 

Θεραπεία

 

Η θεραπεία μπορεί να είναι φαρμακευτική και χειρουργική.

 

Η φαρμακευτική περιλαμβάνει την χρήση κατασταλτικών φαρμάκων

 

Η φαρμακευτική αντιμετώπιση προκαλεί ανακούφιση των συμπτωμάτων σε πολλές γυναίκες. Θα πρέπει όμως να γίνει ξεκάθαρο, ότι η νόσος δεν εξαλείφεται με τα φάρμακα. Αυτό που κάνουν τα φάρμακα είναι να μειώνουν την ποσότητα των οιστρογόνων και του ερεθισμού που προκαλούν τα οιστρογόνα στις εστίες της ενδομητρίωσης.

 

Χειρουργική αντιμετώπιση

 

Η χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης μπορεί να χωρισθεί σε 4 επίπεδα.

 

  • Το διαγνωστικό Η διαγνωστική χειρουργική έχει την διάγνωση της νόσου σε πρώτη προτεραιότητα, πράγμα που σημαίνει ότι έχει σκοπό να δει και να διαγνώσει τι συμβαίνει στην ασθενή.
  • Το πολύ συντηρητικό. Η πολύ συντηρητική χειρουργική έχει σκοπό να αντιμετωπίσει πολύ μεγάλες, φανερές και εύκολες στην αντιμετώπιση εστίες, ενώ άλλες μικροεστίες παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση.
  • Το λιγότερο συντηρητικό. Η επιθετική χειρουργική αφαιρεί όλες τις εστίες, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί όλα τα ενδοπυελικά γυναικολογικά όργανα, προσπαθώντας έτσι να διατηρηθεί η γονιμότητα.
  • Το ριζικό. Η ριζική χειρουργική θεραπεία συνίσταται στην αφαίρεση όλων των έσω γεννητικών οργάνων.

 

 

Επιπλοκές

 

Οι επιπλοκές της ενδομητρίωσης περιλαμβάνουν:

 

  • Εσωτερική ουλές
  • Συμφύσεις
  • Πυελική κύστεις
  • Κύστη Σοκολάτα του ovarys
  • Ρήξη κύστης
  • Απόφραξη του εντέρου
  • Περιτονίτιδα από διάτρηση του εντέρου

 

 

Πρόληψη

 

Δεν υπάρχει δυστυχώς κάποια μορφή πρόληψης. Εντούτοις γυναίκες με ενδομητρίωση που τελικά εγκυμονούν φαίνεται να έχουν βελτιωμένη τη νόσο μετά το πέρας της εγκυμοσύνης. Η εγκυμοσύνη φαίνεται ότι καθυστερεί την έναρξη και την επιδείνωση της σε γυναίκες ευπαθείς να την εμφανίσουν.

 

 

Πρόγνωση

 

Τα ποσοστά εγκυμοσύνης μετά από συντηρητική χειρουργική θεραπεία, σε γυναίκες που προ της θεραπείας θεωρούνταν υπογόνιμες είναι περίπου 75% για ελαφρά ενδομητρίωση 50-60% για μετρίου βαθμού και 30-40% για σοβαρές περιπτώσεις.

 

 

Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας

 

Καλό είναι να επισκεφτείτε το γυναικολόγο σας εάν έχετε κάποια από τα συμπτώματα που προαναφέρθηκαν
Έλεγχος για ενδομητρίωση θεωρείται επιλογή σας εάν έχετε μητέρα ή αδερφή με τη νόσο ή εάν δεν μπορείτε να εγκυμονήσετε μετά από ένα έτος προσπάθειας για σύλληψη.
 

 

« επιστροφή